Blogger Widgets

21 Aralık 2012 Cuma

Zamanın azizliğine uğruyoruz..

3. ayımıza yaklaştık sayılır.
Zaman biraz fazla hızlı ilerlemiyor mu?
Ben daha doğum yaptığım anı o kadar net hatırlıyorum ki..
Hemşirelerin Ömer'i temizlemek amacıyla yanımdaki kuveze koyuşlarını, oğlumun bana yani annesine masum masum bakışlarını..
Evet...İlk o anda göz göze gelmiştik..
İlk o anda "işte benim bebeğim" demiştim.
Bütün acılarımı unutturmuştun bana.
Hayatımda tertemiz bir sayfa açmıştın sanki..

Gün geçtikçe daha çok bağladık sana.
Sadece ben değil, ailemizdeki herkes.
Hepimiz her an seni görmek istiyoruz..
O kadar sevimlisin, o kadar masumsun ki.Seni kucağına alan, seven herkesin gözleri huzuru bulmuşcasına parıldıyor.

Seni bazen o kadar çok içten seviyorum ki baban bana kızıyor..
"Allah korusun çocuğumuza nazar deydireceksin" diyor.
Ben de " napayım ya çok seviyorum işte o benim oğlum " diyorum ama bir yandan da gerçekten korkmuyor değilim.
Allah korusun ya sana bir şey olursa..
İnsan nasıl dayanır..

Bu arada artık etrafına gülücükler atmaya başladın..Deden, annanen,baban ve ben seni güldürebilmek için ne şebeklikler yapıyoruz bir anlayabilsen:))
Kendi kendine konuşmalar, değişik değişik sesler çıkartmalar..
Bu arada maaşallah diyelim çok uslu bir bebeksin..Zaten genelde uyuyorsun. Uyanık olduğun zamanlarda ise gözlerini kocaman açıp etrafındaki nesneleri inceliyorsun..

Sana bir sır vereyim mi bebeğim??
Ailende ki herkes seni çok ama çoooooooooook seviyor.
Ama şımarmak yok söz ver tamam mı;)







Hiç yorum yok: