Blogger Widgets

4 Temmuz 2012 Çarşamba

Uğraş diyor içimdeki ses, "sonu güzel olacak".

Bir şeyler yiyip mutlu etmeliyim kendimi...
Hazzın doruklarına ulaşmalıyım derken,
Beynime işleyen şey birden fışkırdı beynimden.
Aklıma düştüyse tomurcukları bir kere, kaçışı yok yapmak lazımdı.
Kapadım gözlerimi, canlandı birden bire silueti..

-Peynirli ve dere otlu kekti bu gizemli şey.

İşten eve suyun üstünde koşan pelikan hızıyla nasıl gittiğimi anımsayamıyorum.
Ama ne olursa olsun değecekti, en azından değmeliydi!..
Bunları düşünürken bir tekme yedim karnımdan, zannedersem oğlumda benimle hem fikirdi!..
Koyuldum sevgimi kata kata kekimi yapmaya.















Tabii yemeyi abartınca sonu hüsran oluyor.
Mideye çöken bir takım şeyler...
Aldanmamak gerekiyormuş görünüşe, bedeli ağır oluyor çünkü.
Sancılı sancılı oturduğun yerde kalma hissi..

Hiç yorum yok: